Geçen cuma kendime Yapay Zeka ile çalışan bir genel sekreter kurdum; 40 dakika sürdü.
İlk raporunu açtığımda üç bülten yazısının hâlâ yazılmadığını söylüyordu. Bir an ekrana baktım. Üçü de yazılmıştı. Biri iki gün önce yayınlanmıştı bile. İçimden “Daha ilk günden başladık” dedim. Sonra genel sekreterin baktığı dosyayı açtım. Görev kuyruğunda yayınlanan işler kapatılmamıştı. Elindeki bilgiye göre doğru konuşuyordu. Yanlış olan rapor değildi. Hafızaydı.
Görevleri kapattım. Fakat birkaç dakika içinde sorunun tek bir dosyayla sınırlı olmadığını gördüm.
Neden: beş yerde beş farklı “ben”?
Bültenimi bir dosyaya göre 4.600 kişi okuyordu; gerçekte sayı 4.850’yi geçmişti. Bir dosyada 77 kurumla çalışmış görünüyordum, başka birinde 79 ve güncel sayı 80’di. Nasıl yazdığımı anlatan ses tonu dosyam üç farklı klasörde, üç farklı tarihle duruyordu.
Genel sekreterin bulduğu iki sorun ise ne yazık ki tamamen doğruydu: Kanıt dosyam canlı sitemin gerisinde kalmıştı. 17 eğitim oturumunun hiçbirinde düzenli teslimat kaydı tutulmamıştı.
Canımı sıkan kısmı şuydu: Genel sekreter kötü çalışmıyordu; ben ona birbiriyle çelişen beş farklı Defne vermiştim.
Bir Yapay Zeka asistanı, önüne koyduğun bilgi kadar güvenilir. Güncel tek bir kaynak yoksa, daha iyi model ya da daha uzun prompt sorunu çözmüyor.
Benim yeni bir asistana değil, mevcut asistanımın güvenebileceği tek bir hafızaya ihtiyacım vardı. Hafta sonumu onu kurmaya ayırdım.
Ben Claude Code kullandım. Ama kurduğum şey Claude Code’a özel değil. Aynı mantığı başka bir araçla, hatta yalnızca üç metin dosyasıyla bile uygulayabilirsin.
Önce tek bir merkez oluşturdum.
Bilgisayarımda “ikinci-beyin” adında bir klasör açtım.
mkdir ~/ikinci-beyin && cd ~/ikinci-beyin
git initGitHub’da yedeklemek isteyenler özel bir depo da oluşturabilir. brew install gh ile GitHub aracını kur, gh auth login ile tarayıcıdan giriş yap; şifre terminale yazılmaz, giriş tarayıcıda olur. Sonra:
gh repo create ikinci-beyin --private --source=.Bu adım şart değil. Sistem bilgisayarında da çalışır.
İlk önemli kararım şuydu: Beyin taşınacak, çalışan araçlar yerinde kalacaktı.
Sitemin kodunu, uygulamalarımı ve otomasyonlarımı yeni klasöre taşımadım. Buraya yalnızca kimliğimi, bilgimi ve çalışma kurallarımı koydum.
Ortaya şu yapı çıktı:
ikinci-beyin/
├── about-me.md kim olduğum, rollerim, kanallarım
├── voice.md nasıl yazdığım: kurallar, yasaklar, kanca biçimi
├── proof.md rakamlar, kurum listesi, kariyer
├── brand-kit.md renkler, fontlar, görsel kurallar
├── offers.md hizmet kataloğu
├── knowledge/ yayınlanmış içerik ve raporlar
├── ops/ takvim, fikir kuyruğu, karar günlüğü
├── winners/ kanıtlanmış kazanan içerikler
├── imports/kaynak/ gelen kutusu
└── scripts/ senkron ve denetim betikleriBu yapıya ulaşmadan önce aynı dosyanın farklı klasörlerde duran kopyalarını, artık kullanmadığım talimatları ve hangisinin doğru olduğunu benim bile hatırlamadığım rakamları ayıklamam gerekti. Asıl iş tam da burada başladı.
Kendimi sıfırdan yazmadım.
Eski hakkımda metinlerimi, hizmet dosyalarımı ve ses tonu notlarımı Claude Code’a okuttum. Verdiğim prompt:
Şu klasörlerdeki hakkımda, ses tonu ve hizmet dosyalarını oku.
Tek bir about-me.md çıkar. Çelişki bulursan bana sor, kendin seçme.
Kaynaklarda olmayan hiçbir cümleyi ekleme.En önemli satır şuydu: “Çelişki bulursan bana sor.”
İlk turda üç çelişki çıktı: İki farklı kurum sayısı. İki farklı okuyucu sayısı. İki farklı unvan
Bu yarım saat, bütün kurulumun en değerli kısmıydı. İlk kez kendi dağınıklığımın haritasını gördüm.
Ses tonu dosyasında başka bir sürpriz daha yaşadım. Çıkan kurallardan birini “Ben böyle yazmam” diye silmeye hazırlanıyordum. Sonra arşivime baktım. En çok etkileşim alan postlarımdan birinde tam olarak o kalıbı kullanmışım. Kendimiz hakkında hatırladıklarımız her zaman doğru değil. Bazen arşivimiz bizi bizden daha iyi tanıyor.
Kuralları yazdım ama yazmakla bırakmadım.
Claude Code her çalışmaya ana klasördeki CLAUDE.md dosyasını okuyarak başlıyor. Ben buraya kısa ve net kurallar koydum:
- Kanıt rakamları yalnız proof.md'den alınır; çelişkide proof.md kazanır.
- Fiyat asla yazılmaz. fiyatlar.md gitignore'dadır, iş sırrıdır.
- Türkçe metinde "Yapay Zeka" yazılır, kısaltma kullanılmaz.
- Emoji yok, uzun tire yok.
- Her metin yayından önce denetimden geçer, istenmese de.
- Hiçbir şey otomatik yayınlanmaz; taslak ve yayın ayrı adımlardır.
- Beceri düzenlenecekse önce bu depoda, sonra senkronla.
- Kaynak okunamadıysa "okunamadı" yazılır, tahmin edilmez.Kuralları özellikle kısa tuttum. Çünkü uzun bir talimat listesi hazırlamak kolay; zor olan, her gün gerçekten uygulanacak birkaç kuralı seçmek.
Bir de şunu fark ettim: Bir kuralın dosyada yazıyor olması, sistemin o kurala uyacağı anlamına gelmiyor.
Kuralları otomatik kontrollere çevirdim.
Her yeni dosya yazıldığında küçük bir kontrol çalışıyor ve şunları arıyor:
API anahtarı olabilecek ifadeler
Yanlışlıkla yazılmış fiyat bilgileri
Eski kanıt rakamları
Türkçe metinlerde kullanılan gereksiz kısaltmalar
Kontrol hata bulduğunda dosyayı engellemiyor, beni uyarıyor. Bu bilinçli bir seçim.
CLAUDE.md'deki kuralları uygulanır yap. Her dosya yazımından sonra çalışan bir kanca yaz: API anahtarı kalıbı, fiyat rakamı, eskimiş kanıt sayısı ve Türkçe metinde yalın kısaltma ara. Bloklama, uyar. Bloklama yalnız geri döndürülemez işler için.30 yeşil kontrol
Daha sonra bütün sistemi tek seferde denetleyen bir kontrol yazdım. Çalıştırdığımda bana şunları söylüyor:
Kaç beceri var?
Hangisi güncel değil?
Hangi kanıt rakamı eskimiş?
Gizli bir bilgi dosyaya sızmış mı?
Kopmuş bağlantı var mı?
Bugün 30 kontrolün tamamı yeşil. Hafta sonunun başında sayı 27’ydi. Sonra 28 oldu. Ardından 29. Her kırmızı kontrol yeni bir eksik gösterdi. Ben de yalnızca o hatayı düzeltmedim. Aynı hata yeniden oluştuğunda beni uyaracak bir kontrol ekledim.
Hâlâ her uyarıyı ben okuyorum. Kararı yine ben veriyorum. Ama artık sorunları aramıyorum. Sistem bana nerede olduklarını söylüyor.
Kendi dosyalarını denetlemek istersen şu promptla başlayabilirsin:
Kurduğum bu sistemde şunları kontrol et: hangi dosyalar birbirini tekrar ediyor, hangi rakam iki farklı yerde iki farklı değer taşıyor, hangi kural yazılı ama hiçbir yerde uygulanmıyor. Bulduğun her şey için tek satırlık bir düzeltme öner.Aynı hatayı 3 kez yaptım.
Bu hafta sonu en çok öğrendiğim şey kurulum değildi. Aynı hatayı üç farklı biçimde yapmamdı.
İlkinde hafızayı iki yerde tuttum. Biri çalışan kopya, diğeri yedekti. Bir gün sonra yedek kopyanın güncel olmadığını fark ettim. Bir dosya hiç kopyalanmamış, üçü eski kalmıştı.
İkincisinde telefonumdaki asistanın ayrı marka dosyaları olduğunu gördüm. Klasör Mayıs ayında donmuştu. Üç ay önce kullanmayı bıraktığım bir şablon hâlâ aktifti.
Üçüncüsünde bülten okuyucu sayımın dört farklı dosyada tekrarlandığını buldum. Gerçek sayı değişmişti. Dört kopya da eski kalmıştı.
Üçünde de ilk tepkim aynı oldu: Dosyayı aç, düzelt, kapat.
Sonra durdum. Çünkü elle düzeltirsem birkaç hafta sonra aynı şeyi yeniden yaşayacaktım. Her kopya için tek yönlü bir senkron hazırladım. Normal çalıştığında yalnızca farkları gösteriyor. push komutu verdiğimde merkezdeki güncel dosyayı diğer kopyaya aktarıyor. Ters yön yok. Hangi dosyanın asıl kaynak olduğu artık belli.
Aynı hatayı dördüncü kez yapmayacağım. Daha dikkatli olduğum için değil, sistem beni uyaracağı için.
Veriler bazı fikirlerimi değiştirdi.
Pazar sabahı sıra içerik verilerime geldi. Bir yıllık LinkedIn, bir aylık Instagram ve altı aylık bülten verisini işledim. Verdiğim görev şuydu:
Bu dışa aktarımı işle: medyan etkileşimi hesapla, medyanın beş katını geçen gönderileri kazanan olarak ayrı dosyalara çıkar. Veride olmayan hiçbir sayıyı yazma; liste eksikse eksikliğini rapora yaz.LinkedIn verisinde 40 gönderi vardı. Medyan etkileşim 284’tü. Dört gönderi açık biçimde ayrışıyordu.
Sonra üç kanalın sonuçlarını yan yana koydum. Aynı desen her yerde karşıma çıktı: İnsanlar daha sonra dönüp kullanabilecekleri içerikleri kaydediyordu. Ücretsiz kaynak listeleri LinkedIn’de medyanın birkaç katına çıkmıştı. Bültende en yüksek etkileşim oranına sahip yazıların çoğu aynı formattaydı. Instagram’da carousel içeriklerinin kayıt oranı Reels içeriklerinin iki katıydı. Tek kanalda görsem tesadüf diyebilirdim. Üç kanalda aynı davranışı görünce bunu bir içerik kuralına çevirdim.
Veri bazı kurallarımı da çöpe attı. Sabah yazdığım iki kuralı akşam geri aldım. Emoji ve hashtag kullanımıyla ilgili doğru sandığım varsayımların kendi arşivimde karşılığı yoktu. Kural yazmadan önce arşivde karşı örnek aramak, yanlış bir kuralla aylarca çalışmaktan daha ucuz.
Ama veri her zaman temiz bir hikâye anlatmıyor. Bir hafta trafiğim aniden iki katına çıktı. Nedenini hâlâ bilmiyorum. O hafta yayımladığım içerikte olağanüstü bir şey bulamadım. Bilmiyorum demek, ikna edici görünen bir sebep uydurmaktan daha güvenilir. Bu kural yalnızca insanlar için değil, Yapay Zeka asistanları için de geçerli.
İkinci raporun dili değişti
Kurulumdan sonra genel sekreterin kaynaklarını yeni hafızaya bağladım. Rakamları proof.md dosyasından, planı operasyon klasöründen, yayın bilgisini gerçek yayın kaydından almaya başladı.
İkinci raporunda artık şöyle demiyordu: “Üç bülten yazılmamış.”
Şunu soruyordu: “Temmuz planındaki konular yayınlanmamış. Yerlerine başka konular yayımlanmış. Bu bilinçli bir değişiklik miydi?”
İlk sistem, eksik bilgiyle karar veriyordu. İkincisi bilmediği yerde soru soruyordu. Takvime ulaşamadığında da tahmin yürütmüyor. “Takvim verisi verilmedi” diyor ve erişebildiği bilgilerle rapora devam ediyor.
Güven benim için burada başladı: Her şeyi bilmesinde değil, bilmediği şeyi uydurmamasındaydı.
Gelen kutusu: okuduğum makale, aldığım not, imports klasörüne düşüyor; bir beceri özetleyip arşive yazıyor.
Haftalık hatırlatma: pazartesi sabahı Telegram’a tek mesaj: dışa aktarımlar kaç günlük, kaç kontrol yeşil. Toplar, yazmaz.
Bazı yetkileri bilerek vermedim.
Sistemi kurarken ne eklediğim kadar, ne eklemediğim de önemliydi.
Fiyatları koymadım. Gerçek rakamlar ayrı ve gizli bir dosyada duruyor.
Müşteri görüşmelerini koymadım. Yöntemleri genelleştirdim ama hangi şirketle ne konuştuğumu yazmadım.
Toplantı kayıtlarını ham haliyle saklamadım. Yalnızca çıkan kararlar ve görevler kalıyor.
Hiçbir şeyi otomatik yayınlatmadım. Sistem taslak hazırlıyor ama “gönder” düğmesine hâlâ ben basıyorum.
Bir sistemi güçlü yapan şey bazen ona verdiğin yetki değil, bilerek vermediğin yetki.
Claude Code kullanmadan da başlayabilirsin.
Claude Code kullanmıyorsan aynı mantığı daha küçük bir sistemle kurabilirsin.
Bir klasör aç ve üç dosya oluştur:
Kim olduğun
Nasıl yazdığın
Güncel rakamların ve kanıtların
Kullandığın asistana şu talimatı ver:
Cevap vermeden önce bu üç dosyayı esas al. Dosyalar arasında çelişki görürsen kendin karar verme, bana sor. Kaynaklarda olmayan bilgi ekleme. Bir dosyayı okuyamazsan tahmin etme, okunamadığını söyle.Otomatik kontrol kuramıyorsan ayda bir kez bu üç dosyayı kendin oku. Aynı bilgi birden fazla yerde geçiyorsa tek bir ana kaynağa indir. Diğer dosyalar o kaynağa işaret etsin.
Başlamak için bütün hafta sonunu ayırman da gerekmiyor. Yarım saatin varsa bugün şunu yap:
Kendini anlattığın bütün dosyaları bul.
Aynı rakamı her dosyada ara.
Farklı sonuçlar çıkıyorsa doğrusuna karar ver.
Bilgiyi tek bir ana dosyada topla.
Aynı çelişki tekrar oluştuğunda seni uyaracak bir kontrol kur.
Beşinci adım asıl farkı yaratıyor. Elle düzeltme, bugünkü hatayı çözüyor. Kontrol, yarın aynı hatayı yeniden yapmanı engelliyor.
Son Söz
Kendime bir Yapay Zeka genel sekreteri kurmam 40 dakika sürdü. O genel sekreterin güvenebileceği tek bir hafıza kurmam ise bütün hafta sonunu aldı.
Sistemi asıl geliştiren şey daha iyi bir model değildi. Aynı hatayı üç kez yapıp, üçünün de arkasındaki ortak sorunu sonunda görebilmemdi.
Şimdi “Acaba hangi dosya güncel?” diye düşünmüyorum. Sisteme soruyorum. Nerede çelişki olduğunu o söylüyor. Kararı yine ben veriyorum.
Önümüzdeki üç gün boyunca Claude Code ile ikinci beyninizi nasıl kuracağınızı e-postanıza göndereceğim. İlk bölüm çarşamba.
İkinci beynini kurmak isteyen bir arkadaşın varsa, ona ilet.
#yapayzeka #claudecode #kurumsalyapayzeka
