Yazılımcı değilim. Claude Code’u yine de her gün kullanıyorum.

Terminalden korkan biri için baştan sona kurulum ve ilk gerçek iş.

Tem 08, 2026

Resmi kaynak, her adımı doğrulamak istersen: code.claude.com/docs

Yapay zekâ çağında asıl ayrım yazılımcılarla yazılımcı olmayanlar arasında değil. Ne istediğini sistem kurarak ifade edebilenlerle, hâlâ tek tek komut yazanlar arasında. Ben yazılımcı değilim ama Claude Code’u her gün kullanıyorum. Çünkü artık avantajı kod yazmak değil, doğru çalışma sistemini kurmak yaratıyor.

Perşembe günü beni heyecanlı bir eğitim bekliyor: AI CMO Workhop ve burada kendi Pazarlama işletim sistemimizi kuracağız: Bunu da Claude Code kullanarak yapacağız. Katılımcılar içlerinden “Ben yazılımcı değilim, burada ne işim var?” diyebilir ama Claude Code kullanmak için yazılımcı olmaya gerek yok.

Ben bütün çalışma sistemimi Claude Code’da kurdum ve Perşembe bunu anlayacağım.

Korkulacak şey terminal değil, boş ekran. Ne istediğini ifade edememek.

Yapay Zeka “NASIL”ı çözdü; bizim çözmemiz gereken de “NE” sorusu.

Claude Code nedir?

Bilgisayarının içine kurduğun bir araç. Terminalde çalışır. Dosyalarını okur, yazar, değiştirir. İnternete bakar. Senin adına kod çalıştırır, ama kodu senin yazman gerekmez.

Cowork ile Claude Code aynı motordan çıkıyor. Farkı şöyle düşün: Cowork hazır menü, oturuyorsun, sipariş veriyorsun, tabak geliyor. Claude Code mutfağın kendisi. Ocağı sen açıyorsun, tarifi sen yazıyorsun, ama karşılığında istediğin her şeyi pişirebiliyorsun.

Yazılımcı olman gerekmiyor. Ben değilim. 25 yıllık teknoloji kariyerimde tek satır kod yazmadım. Bu rehberdeki her şeyi bir pazartesi öğrenip cuma kullanmaya başladım.

Aşağıdaki dokuz adım, o haftanın kısaltılmış hâli.

Adım 1: Bir plan seç

Claude Code ücretsiz değil. En az Pro planı lazım, aylık 20 dolar. Yoğun kullanıyorsan Max al: 5 kat kullanım 100 dolar, 20 kat kullanım 200 dolar. Cowork de Max planına dahil, ikisini tek abonelikle kullanıyorsun.

Başlangıç için Pro yeter. Günde birkaç saat üretime geçtiğinde Max’e bakarsın. Ben max plan kullanıyorum, çünkü tüm çalışma sistemim Claude Code üzerinde.

Karar kuralı basit: önce Pro ile test et. Kullanım sınırına bir kaç kez gelebilirsin, gerekirse Max’e geç.

Adım 2: Kur

İki yol var.

Terminal yolu. Mac’te Spotlight’ı aç, “terminal” yaz. Windows’ta PowerShell aç. Sonra tek satır:

npm install -g @anthropic-ai/claude-code

Bunun çalışması için bilgisayarında Node.js 22 veya üstü olmalı. Yoksa önce nodejs.org’dan kur. Kurulum bir iki dakika sürer. sudo ekleme, izin sorunu çıkarır.

Terminal istemeyen yol. Hiç terminal görmek istemiyorsan Claude Code’u VS Code içinden kullan. VS Code ücretsiz, code.visualstudio.com’dan indir. Aç, sol taraftaki Extensions sekmesine gir, “Claude Code” ara, Anthropic’in olanını kur. Artık dosyaların solda, Claude’la sohbet panelin sağda. Ham terminal yok.

Ben ikinci yolla başladım. Siyah ekran yerine tanıdık bir arayüzde olmak, ilk haftadaki direncimi yarıya indirdi.

Kurduktan sonra kontrol:

claude --version

Bir şey ters giderse ilk çalıştıracağın komut claude doctor. Kurulumu ve girişi tek tek kontrol edip sana nerede takıldığını söyler.

Adım 3: Giriş yap ve bir klasöre gir

Terminale claude yaz. Seni Claude hesabınla giriş yapmaya yönlendirir. Adımları izle.

Sonra Claude Code’un çalışmasını istediğin klasöre git. Bir müşteri klasörü, bir blog klasörü, ne üzerinde çalışacaksan. O klasörün içinde tekrar claude yaz. Artık oradasın.

Küçük ama önemli kural: kritik olmayan bir klasörde başla. İlk hafta deneme yanılma haftası. Ana arşivinin ortasında değil, kenarda dene.

Adım 4: CLAUDE.md dosyasını kur (en önemli adım)

Burası işin kalbi. Atlama.

CLAUDE.md, klasörünün içinde duran bir metin dosyası. Claude Code her oturumun başında onu otomatik okur. Sen tek kelime yazmadan önce, projenin talimatı zaten yüklüdür.

Neden önemli? Çünkü her oturum sıfırdan başlar. Claude dünkü konuşmayı hatırlamaz. CLAUDE.md, “dün ne konuştuğumuzu her sabah baştan anlatma” derdini bitirir. Projenin ne olduğunu, seninle nasıl çalışmasını istediğini, neyi asla yapmaması gerektiğini bir kez yazarsın, o her seferinde okur.

İlk CLAUDE.md’yi elle yazmana gerek yok. Klasörde şunu çalıştır:

/init

Claude Code klasördeki dosyaları okur, ne olduğunu anlar ve senin için bir taslak CLAUDE.md yazar. Sen üstünde ince ayar yaparsın.

İyi bir CLAUDE.md’nin kuralları, kendi dosyamdan öğrendiklerim:

En önemli kısıtları en üste koy. Claude ilk okuduğunu en çok ciddiye alır. “Emoji kullanma”, “uzun tire kullanma”, “Türkçe yaz” gibi kesin kurallar en tepede olsun.
Madde madde yaz, düz paragraf değil. Bilgi yoğunluğu, edebiyat değil.
200 ile 500 satır arası tut. Daha uzunu hem kredi yakar hem çıktı kalitesini düşürür.
Bütün bir API dokümanını yapıştırma. Özet ver, gerekince kendi çeker.
Aynı hatayı iki kez yaparsa, o hatayı önleyen bir kural ekle. Dosya böyle olgunlaşır.

Örnek olarak, blog klasörümdeki CLAUDE.md’nin en üstü kabaca şöyle:

# Blog projesi. Substack yazıları.

Kesin kurallar (en üstte):
- Dil: Türkçe. Türkçe karakter kullan.
- Emoji yok. Uzun tire yok, yerine nokta veya virgül.
- Yasaklı kelime listesine uy (anti-ai filtresi).

Ses: Akıllı bir iş arkadaşıyla kahve içer gibi. Otoriter ama samimi.
Açılış: sahne veya kişisel an. Genel giriş cümlesi yok.
Her yazıda en az iki somut rakam. Kapanışta tek tartışma sorusu.

En kritik kuralları en üste koyduğuma dikkat et. Claude ilk okuduğunu en çok ciddiye alıyor.

Adım 5: İzin modlarını öğren

Claude Code dosyalarına dokunmadan önce izin ister. Dört mod var, hangisini seçtiğin çalışma hızını belirler.

Değişiklikten önce sor. Varsayılan mod. Her dosya değişikliğinde onay ister. Güvenli ama yavaş. Karmaşık bir işte her adımda “onaylıyor musun” diye soruyorsa, mod değiştir.

Otomatik düzenle. Var olan dosyalarda değişikliği otomatik kabul eder, yeni dosya açarken sorar. Çoğu iş için doğru denge.

İzinleri atla. Hiç sormaz, kesintisiz çalışır. Terminalden başlatırken claude --dangerously-skip-permissions yazarak açarsın. Bilgi işi için deneyimli kullanıcıların çoğu burada. Risk gerçek ama kritik olmayan bir klasörde düşük. Yine de gözün açık olsun, komut geçerliyken bağlam yanlışsa zarar verir.

Dördüncü mod ayrı bir başlığı hak ediyor.

Adım 6: Plan Mode. En çok küçümsenen özellik.

Beş dakika planlama, on dakika yanlış inşa etmekten iyidir. Bu motivasyon lafı değil, matematik.

Plansız gidersin, yanlış çıkar, baştan yaparsın. Toplam maliyet: birinci deneme, artı ikinci deneme, artı ikisinin yaktığı krediler. Planla başlarsın, Claude tek dosyaya dokunmadan yaklaşımı çıkarır, sen okursun, yanlışı orada yakalarsın. Toplam maliyet: beş dakika plan, artı bir doğru inşa.

Plan Mode salt okunurdur. Claude projeni tarar, dosyalarını okur, dokümana bakar ve hiçbir şey yapmadan önce bir plan sunar. Plan süs değil, taşıyıcı kolon.

Nasıl kullanılır: sohbet panelinin altındaki izin geçişinden Plan Mode’u seç, ya da komutla:

/plan Şunu yapmanı istiyorum: [işini anlat]. Başlamadan önce klasördeki tüm dosyaları oku. Bana netleştirici sorular sor.

Planı okursun. Ters bir şey görürsen itiraz edersin. Plan oturunca izinleri atla moduna geç ve bıraksın çalışsın.

Adım 7: Bağlamı yönet, komutları öğren

Bağlam, Claude Code’da kıt kaynak. İyi yönetmek, akıcı bir işle bozulan bir işin farkı.

62 komutun hepsini ezberlemen gerekmiyor. Şunları öğren, gerisi zamanla gelir.

/init ilk CLAUDE.md’ni otomatik yazar.

/context bağlam penceresini neyin doldurduğunu tam olarak gösterir. Sistem promptu, araçlar, hafıza dosyaları, mesajlar, her biri jeton sayısıyla. Çoğu insan tek mesaj yazmadan penceresinin yüzde 15-20’sini sistemsel yükle dolu bulur. Bir kez çalıştır, gör.

/compact bağlamı boşaltır. Yüzde 95’i beklemeden, yüzde 50 civarında yap.

/clear yeni bir işe geçerken bağlamı tamamen sıfırlar.

/model oturum ortasında modeli veya akıl yürütme seviyesini değiştirir.

/rewind Claude yoldan çıktığında geri alır. Esc’ye iki kez basmak da aynı işi görür.

/doctor kurulum ve giriş sorunlarını teşhis eder.

Kural: yeni bir konuya geçtiğinde /clear. Aynı konuda uzadıysan /compact. Bu iki alışkanlık, çıktı kalitenin yarısını kurtarır.

Adım 8: İlk gerçek işi çalıştır

Buraya kadar kurulumdu. Şimdi Claude Code bir üretkenlik aracı olmaktan çıkıp iş altyapısına dönüşüyor.

Yaptığın her tekrar eden işi bir skill’e çevirebilirsin. Skill, .claude/skills/ klasöründe duran bir Markdown dosyası. İçinde adım adım bir iş akışı yazılı. Bir kez tanımlarsın, sonra tek satır çalıştırırsın.

Diyelim tekrar eden işin, bir sektörden potansiyel müşteri listesi çıkarmak. Önce skill’i kur. Claude Code’a şunu yaz:

.claude/skills/ klasörüne musteri-listesi.md adında bir skill dosyası oluştur.

Skill şunu yapmalı:
1. Verilen sektör ve şehir için web'den işletme adayları bul
2. Her adayı sınıflandır (işletme adı, web sitesi, telefon, kategori)
3. Herkese açıksa her aday için bir e-posta adresi ekle
4. Sonuçları tek bir tabloya yaz

Kullanıcıdan üç girdi al: sektör, şehir, aday sayısı.
Skill çağrıldığında Claude Code'un izleyeceği adım adım bir kontrol listesi olarak yaz.

Sonra tek satırla çalıştır:

musteri-listesi skill'ini kullan.
Sektör: mimarlık ofisleri
Şehir: İstanbul
Aday sayısı: 20

Aynı mantık teklif üretmeye, blog taslağına, haftalık rapora, ne tekrar ediyorsan ona uyar. İki kereden fazla yaptığın her işi skill’e çevir.

Adım 9: Connector’ları bağla, iş akışı canlı veriyle buluşsun

Skill iş akışını verir. Connector canlı veriyi ve varış noktasını verir. İkisi olmadan yerel dosyalarla çalışırsın. İkisiyle, işinin döndüğü araçların içinde çalışırsın.

Notion’ı bağlarsan skill çıktıyı doğrudan sayfaya yazar. Takvimini bağlarsan bu haftaki toplantıları bilir. Görsel aracını bağlarsan üretilen görsel doğrudan iş akışına düşer.

Claude Desktop’ta Ayarlar altında connector listesi var. Bir kez yetkilendirirsin, sonraki her oturum otomatik tanır.

Bir adım ötesi: paralel ajanlar ve müşteri işi

Buraya kadarı tek ajanla. Claude Code işi sırayla yapar. Büyük bir işte bu yavaştır. İşi bölüp aynı anda birçok alt ajana dağıtabilirsin.

Mutfak benzetmesine dönelim. Sen baş aşçısın, siparişi verirsin. Her alt ajan bir hattı çalıştıran aşçı, hepsi aynı anda çalışıyor. Bir baş aşçının beş aşçıyı yönetmesi, tek başına her şeyi yapmasından hep hızlıdır.

Müşteri işinde bunu şöyle kurdum. Her müşteri için bir klasör açıyorum, içine tam bağlamı koyuyorum: kimi hedefliyor, nasıl konuşuyor. Claude Code her oturumun başında o bağlamı okuyor. Kurduğum her iş akışı zaten müşterinin dünyasını biliyor.

Tipik bir akış: müşteri talepte bulunuyor, tek komut çalışıyor, işi bölüyor, paralel ajanlar veriyi çekiyor, sonuçlar birleşiyor.

En ileri seviye: Claude Code’u işletim sistemin yap

Bir eşik var. Claude Code’u araç olarak kullanmayı bırakıp işletim sistemin gibi kullanmaya başladığın an. CMO Workshop’ta tam da bunu öğreneceğiz.

Temeli bir klasör yapısı. Veritabanı değil, ayrı bir uygulama değil, klasör. İşinin her parçası Markdown dosyaları olarak duruyor: gelen kutusu, projeler, alanlar, kaynaklar, arşiv. Ama bu bir dosya sistemi değil. Bağlam.

Her oturum tam bağlamla başlıyor. Claude Code kim olduğumu, ne yaptığımı, geçen oturumlarda ne konuştuğumuzu okuyor. Hiçbir şeyi baştan anlatmıyorum. Bağlam birikiyor.

Güzel yanı: hepsi klasördeki Markdown dosyaları olduğu için Obsidian’ı aç, aynı klasöre bağla, her şeyin nasıl bağlandığını graf olarak gör. Her nokta bir dosya, her küme bir proje veya müşteri.

Skill’ler yeni uygulamalar. Her tekrar eden işi bir skill’e çeviriyorsun, her biri eskiden para ödediğin bir aracın yerini alıyor. İçerik, dış erişim, müşteri operasyonu, hatta yeni skill üreten skill’ler. Kural basit: bir işte darboğaz sen olduğun an, o işi Claude Code’a devret.

Sıfırdan yazmana da gerek yok. İhtiyacın olan skill’lerin çoğu zaten var, açık kütüphanelerde. Birini kendine uyarla, gerisini Claude Code’a yazdır.

Connector’lar sinir sistemi. Dört değil, bir düzine bağladığında Claude Code akıllı bir asistandan bağlı bir operatöre dönüşüyor. “Şu adayı araştır” diyorsun; profili çekiyor, CRM’de var mı bakıyor, senin ölçütüne göre puanlıyor, senin sesinle bir mesaj taslağı yazıyor. Tek komut, beş sistem, otuz saniye.

Maliyet tarafı. Aylık abonelik üstüne skill’ler için ek ödeme yok. Yerini aldıkları araçlar aylık yüzlerce dolar. Ama asıl kazanç para değil, zaman. Haftada geri kazandığın saatler müşteri işine, satışa, yeni şeyler kurmaya gidiyor.

Örnek: düzenli kullandığım skill sayısı bir düzineyi aştı. İçerik, teklif ve müşteri takibi için ödediğim birkaç aracın yerini aldılar. Haftada yaklaşık on saat kazanıyorum, o saatler doğrudan müşteri işine ve yeni içeriğe gidiyor.

Peki sen Cowork’te mi kalmalısın, Claude Code’a mı geçmeli

Dürüst cevap: çoğu insan Cowork’te kalmalı. Karar için üç seviye.

Hızlı yol: Cowork’te kal. Dosya erişimi, hazır skill’ler ve canlı bağlantıların gücünü hiç teknik kurulum olmadan istiyorsan Cowork sana yeter. Bilgi çalışanlarının çoğu buradan öteye hiç gitmez, gitmesine de gerek yok.

Dengeli yol: ikisini birlikte kullan. Günlük işi Cowork’te yap, tekrar eden büyük iş akışlarını Claude Code’da skill’e çevir. Ben aylardır böyle çalışıyorum.

Kapsamlı yol: Claude Code’a geç. Bütün iş akışlarını otomatikleştirmek, kendi iç araçlarını kurmak, paralel ajanlar çalıştırmak istiyorsan Code’a geç. Öğrenme eğrisi birkaç hafta.

Sinyal şu: Cowork’te bir işi yaparken “keşke bu sürecin parçalarına yardım etmek yerine tamamını otomatikleştirebilseydim” diyorsan, Claude Code’a bakma vaktin gelmiş.

Mini kontrol listesi

Pro veya Max planın aktif mi
claude --version çalışıyor mu
Çalıştığın klasörde bir CLAUDE.md var mı (/init ile başla)
En önemli kısıtlar dosyanın en üstünde mi
Karmaşık işlerde önce /plan çalıştırıyor musun
/context ile pencereni bir kez kontrol ettin mi
İki kereden fazla yaptığın bir işi skill’e çevirdin mi

Son söz

Bence önümüzdeki dönemde asıl farkı yaratan şey daha iyi prompt yazmak olmayacak. Kendi bağlamını saklayan, tekrar eden işlerini standartlaştıran ve her hafta biraz daha akıllanan çalışma sistemleri kurmak olacak.

Claude Code’u bu yüzden önemsiyorum. Çünkü sana yalnızca cevap üretmeyi değil, işini çalışan bir düzene dönüştürmeyi öğretiyor.

Bugünün avantajı teknik bilgi değil. Ne istediğini netleştirip onu bir sisteme çevirebilmek.

2026’de yapay zekadan en çok verimi alanlar en zekice prompt yazanlar değil, sistem kuranlar olacak. Kalıcı talimatlar, biriken bağlam, tek komutla çalışan akışlar ve her hafta biraz daha iyileşen bir düzen.

ChatGPT bize daha iyi sormayı öğretti. Claude Code ise daha iyi bir çalışma altyapısı kurmayı öğretiyor. Biri zamanla aşınan bir beceri olabilir. Diğeri biriken bir sermaye.

Sen hangisini kuruyorsun?

Bu yazı işine yaradıysa, bir arkadaşına ilet.

#YapayZeka #ClaudeCode #Cowork #Claude #YapayZekaStratejisi

Defne İncekara – Yapay Zeka Liderlik Koçu | AI Köşesi

Bu post hakkında tartışma

Daha fazlasına hazır mısınız?